RUHİ DEDE

Gün benim günümdür, kalemimin beyaz bayrak açtığı gündür.(umarım) Gözler hep var.Gözün bile gözü var.İzleyen birinin olması gibi.yersen. kağıdı düzgün yırtmak her yiğirdin yoğurdu değil.hehe. Patesi'lerin kim oldukları umrumda değil, ama istersen embriyonun indiksüyonundan bahsedebilirim. 14 yaşındayım ve en iyi yaptığım şey Gözün bile gözü varsa, 'yerin kulağının' da kulağı var, olmadı müsait bi yerde inecek'in o kararlı sesi var.

inanıyorum bu yazamama olayı da geçecek,kalemim şimdilik kış uykusunda. toplıycam bizim maallenin tüm kedilerini,yakıcam bu dünyayı..

hep ben demişim,hep kendimden söz etmişim.şimdi sana gelelim. gelmeyelim! egoist hak diye bişey varsa-ki var,hala var.şüphen olmasın. aslında bu işler böyle,hep böyleydi,böyle olacak,bi süre daha,yazamıycam sanırım,evet

Aralık. Burda yazılamayanlara da değer var. Aralıktayım. Bir ben var benden içeri; salağın teki. Kalemimde yeni bişey yok ama,havada soğuk var.sen seversin.

yazamıyorum.hayat şimdi daha mı güzel.etrafımda iki kere döndüm.ışık şimdi daha mı parlak.şimdi kendimden aşaa düştüm,neyse ne. Yağmur yağmıyor.kulağımda da kapılar yok.yoksa da yok.bu hayatta sadece kapılar yok, tabancalar da var. ya da sadece kediler koşmuyor.ben de koşarım.hatta ver kalemimi,koşacağım.

yazamıyorum! yani bunu yazdım ama bunu yazamayabilirim: