Şimdi beni yakıp yıkan ne varsa, seneler önce de aynılarıyla yakılıp yıkılıyordum Sadece şekil değiştirmediler. Artık yatağımın yanında oturmuş izliyorlar. Ve ben ne yazık ki korkularıma sırt çevirme cesaretliliğini hala gösteremedim. Aklımın odalarından çıkamadım.Aklımın odalarında yalnızım. Hala bir masanın üstünden, aynılıklar içinde kavruluyorum.Hala kuruntularımı büyütmeye devam ediyorum.Beni altetmelerine izin veriyorum. Değişip eskiyecek ne varsa sizin olsun, İnsan çöplüğündeki yerimden ayrılmıyorum.
Kayıtlar
Mart, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor