RUHİ DEDE

Edebi edepsizden öğreneceksen, e dini de dinsizden öğren o halde.kafanda benle ilgili bişeyler çaktıysa,aman dur. havada soğuk yok,odada salak var.kulağımda kapılar yok.bu kez yok.ama istersen şişe var.bildiğin şişe.x kişisi şu an yok.sevgime bir kişilik yer açtım: z kişisi! (bkz.büstün) çok da yakıştı oraya kerata. din yok mesela ama peynir helvası da yok.sen seversin.yağmur yok ama salak hala var. senin iman dolu göğsün varsa, benim de benzinsiz çalışan Chevrolet'im var!

ben salak olduğunu bilen bir salağım! bugüne kadarki egomu şu anda, f klavyemle birlikte bırakıyorum.tam şu noktada.bu noktada.bu çizgide- ya da.sonra bırakırım. hızlı ve net:hıbşu! yazmaya oturmadan önce napıyorum? elbette parmaklarıma ısınma koşusu yaptırıyorum.. (şimdi aklıma geldi,ego bırakılır mı yav)

korkuyorum ama niye: nasıl yaşandığını unuttum! ister ergen bunalımı diyin,isterse başka bişey.yolun sonuna gelmiş,evde kalmış,kendine ve başkasına bi faydası olmayan, kedili ve salak hissediyorum.15 yaşındayım, 27 sinde ölürsem sıçtım.(yaşımı belirtince sanki bi amacım varmış gibi oldu,ah,gene salak hissettim)

Çorbadanım ben!Nerede olursa.Tam değilim, aslında yok gibi, oynuyor ama sayılmıyor gibi.Nerede olursa. Şarkılardan gaz alırım! Kendimi özgür sanabilirim! Yoksa şu ağaç,yoksa şu bulanık su; isterdim ki özgürlüğü onlar dinletsin.Ama yok,illa herkes işine bakacak. Gelişmiyor fikirlerim! Şimdi bakma,on sene,yirmi sene sonra gel de bir bak.Nasıl da kıvrılacaklar! Saymayı bilmeseydim keşke! Kaç elim olduğunu değil de, ne işe yaradığını bulurdum-en azından- Ya iyiyi ve kötüyü herkes bilseydi! Herkes aynı şeyi söyleyecekti.Bana bakma.Ben de bilmiyorum.Dünyaları verseler,gene bilmem.Zorum ne. Bu odadaki her şey,beni gözlüyor! Kimi sakalıyla,kimi gözlerini kısarak.Sanki görmüyorum.Hepsi de kalemimden çıkacaklara bakıyor.Sanki bilmiyorum.

güzel izmir,güzel insanlarla dolu.(diyeceğim aklıma gelmezdi) söylemek istediğini konuşarak değil yazarak anlatanlar var.mesela ben.bi de tam tersi var haliyle, ama bence böylesi daha iyi.peki ya hem dilinden hem elinden söz gelmeyenler? onlar şanssız doğanlar.tersindekiler ise krallar seviyesindeler.sussunlar bi.

acaba çarşıdaki kaç kişi yürürken, yeni yazdığı şiiri için başlık düşünüyor.bana bakmayın.ben düşünmüyorum.peki ya benim aklımda ne var? çoğunlukla yere baktığım için ayak olabilir. yav yaşamak falan insanlar falan,bazen çok garip geliyor. virgüle sempati duyuyorum nerdeyse. hayatın güzellikleri arasında ev kıyafetiyle bim'e gitme ve yürüyen merdiven de var. bayram da geldi.üzgünüm işin para kısmındayım! aslında kimse okumasın yazdıklarımı.ben yazıyım,siz okumayın.yoo.

bence insanlar 3 e ayrılabilir gayet.Kendi çapında eğlenenler,eğlenemeyenler,başkalarının çapında eğlenenler. bikaç gündür yasemin mori dinliyorum.bakalım yarın napıcaz. morrison affetmez:

bazen radiohead oluyor,gözümü kapıyor kendi çapımda bayılıyorum. bazen morrison oluyor,gözümü kapamıyorum, kapayınca göremiyorum.nasıl göriyim? (olmadı ehehe) ama ona da bayılıyorum.aslında bayılınca da göremem? neyse.. galiba seni seviyorum.adını sayıklıyorum,sesini duyarsam heyecandan zıplıyorum.adını başkalarında görüyorum, şaşırıyorum.başka hangi kedinin adı köfte ki.(ne yani?) (romantik bitiremedim tüh) hani bazen oluyo ya böyle,bilirsin işte. hep aynı şeyleri yazıyorum ama bilirsin sen beni.bilirsin işte yani.

hey insan şeklinde seslenen insan tipi,köpeğe köpek deneceği gibi,insana insan demek. mesela sen beni ruhi olarak gördüğün için ruhi'yim ben, beni kedi görseydin kedi olacak mıydım? belki de yani ama,uu. çay tabağını umutsuzluk olarak görüyorum, zaten ne zaman karşılaşıyoruz ki.gün'den gün'e.

okula bi yoldan gidiyorum ama, o yol bayır aşşağı. lafa kızlar diye başlayanlar var ya.(kızlar ben kaçıyoruum.)böyle,korkuyorum.gözlerimi açıyorum,kınıyorum! kasmak diye bişii var evet, yazmak için kasıyorum şuan.mesela özdemir asaf'ın yazıları şiirlerinden daha güzel.hiç kusura bakmasın. el gibi,gibi gibi,kedi gibi,salak gibi. lise hoş yani aslında,belki ergen olduğumuz için.zaten 'ergensiz lise' diye bi kavram,bence yok.