Sırıtmalar

Çorbadanım ben!Nerede olursa.Tam değilim, aslında yok gibi, oynuyor ama sayılmıyor gibi.Nerede olursa.

Şarkılardan gaz alırım! Kendimi özgür sanabilirim! Yoksa şu ağaç,yoksa şu bulanık su; isterdim ki özgürlüğü onlar dinletsin.Ama yok,illa herkes işine bakacak.

Gelişmiyor fikirlerim! Şimdi bakma,on sene,yirmi sene sonra gel de bir bak.Nasıl da kıvrılacaklar!

Saymayı bilmeseydim keşke! Kaç elim olduğunu değil de, ne işe yaradığını bulurdum-en azından-

Ya iyiyi ve kötüyü herkes bilseydi! Herkes aynı şeyi söyleyecekti.Bana bakma.Ben de bilmiyorum.Dünyaları verseler,gene bilmem.Zorum ne.

Bu odadaki her şey,beni gözlüyor! Kimi sakalıyla,kimi gözlerini kısarak.Sanki görmüyorum.Hepsi de kalemimden çıkacaklara bakıyor.Sanki bilmiyorum.